22 Haziran 2011 Çarşamba

Oops!...I did it again

Çok hata yaptım ya.Her biri ilerledikçe daha boka sardı ve en sonunda bana patladı sanırım.
Büyük konuştum.Neyi yapmam dediysem yaptım hatta abrtmanında ötesine geçerek hayatım asla yapmam dediğim şeylerin üstüne kurulu desem tam üstüne cuk diye oturmuş olur.Bazen yanlış olduğunu bile bile daha da üstüne gittim,vazgeçmedim hiçbişeyden.Gözüm göre göre bela geliyorum diye çığlıklar atarken gözümün önünde ben sağır takındım.Yürüdüm ezdim geçtim.Dinlemedim kimseyi kollarımdan tutup yaka paça ters yola çevirenleri tınmadım silkeledim omuzlarımdan.
Her şeyin en iyisini ben bilirim yüzünden.Kendi başımın çaresine bakabilmenin verdiği özgüvenden.Deli cesaretten.Neyin deli cesareti bu?en son herkes çekildiğinde kendi içimde yaşadığım pişmanlıkların,üzüntülerin ve bilerek gelen kırgınlıkları göğüslemek için sahip olduğum deli cesareti mi?
Nası saçmalıklar yapabildim nasıl kocaman pişmanlıkları arkama attım da yürüyorum hala bilmiyorum.O deli cesaret o kendine yetmişlik o özgüven hala var.Başıma büyük belalar açsa da hala duruyor gitgide büyüyerek artıyor içimde.
Kendimi seviyorum evet ama kendimi sevmişlik de diil bu.Millete mantık silsilesi içinde akıllar verirken kendim bi tane mantıklı iş yapmadım.Her olayda mantığımı siktiredip durdum.Yan dolu geç arkaya misali...
Yeri geldi bu yüzden sevgilimi kaybettim,yeri geldi ailemi kaybetmeme ramak bıraktım,yeri geldi kalp kırdım arkadaşlarımı bıraktım.Haklı sebeplerim vardı tabi ama yeri geldi canımı ciğerimi bağladım bazılarına hala da mevcut o insanlar hayatımda.
Eskiden salağa yatardım en iyi özelliğimdi ama artık onu da yapamaz oldum.Hiç bişeye tahammülsüzlük vakası.
Ama en azından artık yanımdaki koltuğa iki kişilik yer ayırmayı öğrendim.
Kendi prensiplerim uğruna insanları çıkarttım hayatımdan yine olsa yine yaparım.Ben hayatıma bu kadar dikkat edip çeki düzen vermeye çalışırken o yeni btan kurmaya çalıştığım adı herneyse o işte onu yıkmalarına izin vermedim.Yeterince yanlış anlaşıldım,yterince etiketlendim ama yine olur yine aynı şey gelir başıma ama bu başka insanlar yüzünden olmıcak asla.
Görmediğime inanmadım duymadğıma da ...Asla da inanmam,insanları bunlar için yargılamam.Biri bişey anlatır hıı öylemiymiş vay köküne kibrit suyu der çeker giderim ama inanmam.İnsanlar kafalarından hikaye uydurmaya,insanları insanlara küstürmeye,istediklerine inanmaya,inandırmaya o kadar meraklıklar ki.Millet çocuk yapmaya bu kadar özlem duymuyordur heralde.
Hırslardan da sıkıldım.İnsanların büyük ve öfkeli hırslarından,kıskançlıklarından.Bu duyguları hayatlarının merkezlerine koymalarından ve başkalarını da bu merkezin etrafında doğudan batıya döndürmekten.
İyi insan karşısındakini iyi bilir ,kötüsü de kötü bilir.
Kimsenin bişeyinde gözüm olmadı.Benden kötüsü ve iyisi varken ne kötüsünü küçümsedim ne büyüğüne kıskançlık besledim.Benim de hayallerim vardı elbet ama kimsenin yaşanmışlıklarını bu hayallerin hedefi yapıp hazımsızlık yaşamadım.
Boktan bi hayatım oldu belki şu yaşıma kadar ama 1buçuk snenin 1 senesini adam gibi yaşamaya,hayatımdaki pürüzleri törpülemeye ve asla dememeye çalışarak olabildiğince düzgün,temiz bi şekilde yaşamaya çalışıyorum.
Yalanın dibine vurduğum zamanlar da oldu,kendimi kandırmaktan başka bi halta yaramadı.
İnsan bazen gerçekten kaybetmek istemeyeceği bazı şeyler için yapmayacağı şeyler yapabiliyor.Hele ergenlik dönemimde isyankar halim tavandı.Çok asiydim.Dünyayı ben döndürüyodum falan.Hakkıyla bi lise hayatı yaşadım ama...Artık yalan söylüyor muyum hayır...
Bazen olanı olduğu gibi açık saçık yaşadığım için batıyorum insanların götüne ayh pardon gözüne.Açık konuştuğum için canları yanıyor.Bazen haklı çıktığım için.Dışımı bilen bu şekilken ,içimi gerçekten bilenler tek bi telefonda yanımda olmaya bakıyor.Banada öyleleri gerek artık zaten.Sahteliklerle çok uğraştım.
Karşımdakine göre çok kolay şekilde şekil alabilirken artık çemberin içindeki üçgenin teğetlerini yakalamaya çalışıyorum.
Çok isyan ettim zamanında.Şuan hayatı seviyorum,yaşamayı seviyorum,hayatın iyi kötü sürprizlerini seviyorum.Kendimi çok iyi biliyorum.İnsanın kendisini bulması,tanıması ve keşfetmesi diğer insanları aynı işlemlere maruz bırakmasından çok daha zor.O zorluktan sıramı savdım ben.Hayırlara vesile ola...

Hiç yorum yok: